• امروز جمعه بیست و هفنم مهر 1397 

مقالات سازمان اوقاف

گروههای مقالات
مطالب ویژه

احراز هویت

احراز هویت

دوره تربیت مربی حافظان قرآن کریم

خدمات غيرحضوري

سامانه شکايات

انتقال سنّت اشک و عزا به نسل‌های آینده

انتقال سنّت اشک و عزا به نسل‌های آینده

اشک بر مصائب سيّدالشهدا(ع) سنّت و فرهنگ حسنه اي است که از پيشينيان به نسل امروز رسيده است. آنان براي اين انتقال، خون دل هاي فراوانی خوردند و تا پاي جان از اين ميراث گرانبها محافظت کردند. حال این امر خطیر بر عهدة نسل امروز است تا از اين فرهنگ صيانت کرده و آن را به نسل هاي آينده انتقال دهند.

 شنبه 7 مهر 1397   20  0      

يکي از دوستان بنده نقل مي کرد که پدرم را در سن هجده سالگي از دست دادم. او از سن پنج سالگي تا هنگام مرگ، همواره مرا قبل از اذان صبح بيدار مي کرد و تا سر حوض مي برد و مي گفت: وضو بگير. پس از آنکه هر دو وضو مي گرفتيم به اتاقش مي رفتيم. سپس او مصائب حضرت سيّدالشهدا(ع) را مي خواند و با هم اشک مي ريختيم.



بنابراین بايد در عصر حاضر به فرهنگ اشك و ناله توجّه بيشتري نمود و با تشكيل مجالس حسيني، جوانان را با اين سنّت و ميراث گران بها آشنا كنيم. اگر اين فرهنگ در ميان نسل هاي آينده نهادينه شود، دين مبين اسلام و به ويژه مكتب تشيّع از گزند آسيب هاي دشمنان دين مصون و محفوظ خواهند ماند.

يكي از روش هاي آشنايي با اين فرهنگ آن است كه از دوران كودكي و نوجواني، فرزندان را با اهداف قيام حضرت امام حسين(ع) آشنا كنيم تا آنان درك كنند كه چرا در ماه هاي محرم و صفر، ديوارهاي شهر از پارچه هاي سیاه و مشکی سیاه پوش مي شود و همه با تشكيل مجالس سينه زني و ذكر مصيبت بر فرهنگ عاشورايي اهتمام مي ورزند.



این نکته نیز حایز اهمیت است که علاوه بر تشكيل مجالس حسيني باید بر سنّت گريه و عزاداری اهتمام ورزید. اين گريه، با مسير انبيا و اولياي الهي: همسويي دارد. زيرا هيچ پيامبري در اين عالم وجود نداشت، مگر آنكه بر مصائب حضرت سيّدالشهدا(ع) گريه كرد. اين گريه به معناي هماهنگي با معصومين: فرشتگان الهي و تمام موجودات در عالم آفرينش است؛ چرا كه براي مصيبت هاي حضرت سيّدالشهدا(ع) آسمان و زمين و حتي ماهيان دريا و پرندگان هوا اشك ريختند. محتشم كاشاني[1] در اين زمينه چه زيبا مي سرايد:

در بارگاه قدس كه جای ملال نيست

سرهای قدسيان همه بر زانوی غم است[2]


در حال حاضر وظيفة علما، روحانیت و شيعيان است كه اين سنّت گریه را به گوش جهانيان و نسل هاي آينده برسانند و با اين عمل از مكتب بر حقّ شیعه پاسداري كنند.



------------------------------------------------------------------

[1]. کمال الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال الدین در نوجوانی به مطالعة علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه ای است که در شرح واقعة کربلا سروده است. مرثیة دیگری نیز در مرگ برادر جوان خود سروده که بسیار سوزناک است. مجموعه ای از غزلیات عاشقانه با نام «جلالیه» نیز از وی باقی مانده است. وی در ربیع الأول سال ۹۹۶ هجری قمری (به روایتی در سال هزارم هجری قمری) درکاشان درگذشت.

[2]. دیوان محتشم کاشانی: ترجیع بند شمارة 1.



برگرفته از کتاب آئین اشک و عزا در سوگ سیدالشهدا(ع) نوشته استاد حسین انصاریان
برچسب ها  

نظرات کاربران پیرامون این مطلب

انصراف از پاسخ به کاربر